Zırhlı Muharebe Aracı Nedir Özellikleri Nelerdir

Zırhlı Muharebe Aracı birlikleri özellikleri, Zırhlı Muharebe Aracı tarihi gelişimi, Zırhlı Muharebe Aracı içi hakkında bilgi.

Tank ismi dahi verilen top ve makineli-tüfeklerle veyahut yalnız alev makinesi ve makineli tüfekle donatılmış, her türlü arazi üzerinde tırtıl tekerlekleri vasıtasıyla hareket kabiliyetini haiz, zırhlarla muhafazalı bulunan ve hareketi esnasında dahi muharebe edebilen motorlu harp silah ve vasıtasına denir.

Silahın cinsine, büyüklüğüne ve zırhlanma vaziyetine göre hafif, orta ve ağır olmak üzere üç sınıfa ayrılırlar. Ayrıca sürat, hareket kabiliyeti, hareket silahları, sevk ve idare maksatları da bu tasnife tesir yapar. Vazifesi, muharebede düşman mevziini derinliğine doğru yarmak ve onun defi ve tard kudretini parçalamak ve diğer sınıf ve silahlarla birlikte müştereken kati neticeyi almaktır. Zırhlı muharebe arabaları süratleri, silahları, zırhları, geniş hareket sahaları ve ezici ağırlıkları ve yarma kudretleriyle tesirlerini gösterirler. Ayrıca düşman maneviyatını geniş mikyasta sarsan birinci derecede taarruz silahıdırlar. Sarı saliple gazlanmış yerlerden zarar görmeden geçerler. Zırhlı muharebe arabaları; kolordu, tümen, tugay, alay, tabur, bölük Ve takım halinde kuruluşa girmiştir.

Muharebe arabalarının harplerde kullanılış tarihleri çok eskidir, ilk defa Küçük Asya Asie mineur da Milattan takriben 40 asır evvel kullanılmaya başlanmış olduğu tahmin olunmaktadır. Bu arabalar küçük, hafif ve umumiyetle iki tekerlekliydiler ilk çağlarda Elamlar, Geldaniler, Mısriler muharebelerde geniş ölçüde bu arabalardan istifade etmişlerdir. Asuriler ve İraniler muharebe arabalarını süvari kuvvetleriyle birlikte kullanırlar ve bazı hallerde süvarinin emrine verirlerdi. İraniler Milattan 6 asır evvel tırpanlı muharebe arabaları icat etmişlerdi. Tırpanla mücehhez erler bu arabalarla düşman saflarına dört nalla saldırırlar ve hasmın piyadesini tırpanlarlardı. Milattan 191 sene evvel Antiokü ile Sipyon arasında cereyan eden Manisa meydan muharebesinde bu usul kullanılmıştır. Golvalılar da bidayette muharebe arabası kullanmışlar, lakin Sezar’ın istilasından evvel terk etmişlerdir.

Yunaniler ve Romalılar ağır muharebe arabası kullanmamışlar, iki tekerlekli arabaları milli koşulara tahsis ederek şekillerini ve vasıflarını narin bir tip haline sokmuşlardır. Yunaniler muharebe arabası yerine Hoplit Falanks namını verdikleri jok ağır silahlarla mücehhez piyadeyi kütlece kullanırlardı. Eski devirlerde muharebe arabaları çift veya dört at koşulu olarak kullanılırdı. Asya’da muharebe arabaları yerine filler kullanılmıştır. Hintlilerden İranilere intikal eden bu usul daha sonraları Büyük İskender tarafından benimsenmiştir. Bu büyük serdar Arbela meydan muharebesinde on beş fil iğtinam ettikten sonra filin meydan muharebelerinde kullanılması Avrupa’ya da sirayet etmiştir. Büyük İskender muharebelerde ekseriya 300 fil kullanmıştır. Filler ağır vücutlarıyla piyadenin önünden süratle ilerleyerek düşman hatlarını yararlar, piyadesini ezerek dehşete salarlar, bunları süvarinin hücumu takip eder ve bu suretle meydan muharebesinin kati neticesi alınırdı. Bugünkü seri orduların kullanılması da aynı prensibe dayanmaktadır.

Pirus ve Kartacalılar da Romalılara karşı 20 fil kullanmışlardır. Fillerin ezici tesirleri meydana çıktıktan sonra Milattan 217 sene evvel Rafya meydan muharebesinde ilk defa fillere karşı fil kullanmak suretiyle bugünkü tank meydan muharebesi tatbik edilmişti. Bu muharebede 73 Afrika fili 102 Asya filine mağlup olmuştur. Türkler büyük Türk Serdarı Kanuni Sultan Süleyman devrinde (1529) Fernitsafelt muharebe meydanında fil kullanmışlardır. Orta çağlarda iki ve dört tekerlekli ağır muharebe arabaları kullanılmaya başlamıştır. Bu araba zırhla müsellah bir arabanı tarafından sürülürdü. Tatar okuyla müsellah erler uzaklardan tesir