Türk Edebiyatında Aruz Vezni

- in Edebiyat, Genel, Sosyal Bilimler
0

Türk Edebiyatında Aruz Vezni kullanan yazarlar, Türk Edebiyatında Aruz Vezni hakkında bilgi.

Türkler İslam dinini kabul ettikten sonra edebi geleneklerini hemen değiştirdiler, İslamiyetten önceki Türk vezin sistemi hece esasına dayanıyordu. Türk şairlerinin ilk olarak 10. yüzyılda aruzla Türkçe şiirler, yazma teşebbüsünde bulundukları sanılmaktadır. 11. yüzyılda bu cereyan genişlemiştir.

Aruz veznini Türkçeye uydurmak isteyen şairler önceleri büyük güçlüklerle karşılaşıyorlardı. Veznin iyice yerleştiği 14. ve 15. yüzyıllarda bile Türk şairleri Türkçenin bu vezinle yazmak için fazla sert olduğundan şikayet ediyorlardı. Gerçekten, Türk dilinin yapısı Arapçaya has olan bu vezin sistemine tamamen yabancıydı.

Zamanla dildeki Arapça ve Farsça kelimelerin artması bu durumu değiştirdi. Daha sonraki yüzyıllarda yaşayan şairler. aruzu başarıyla kullandılar. Ancak, aruzun gerçek Türkçeye uydurulması işi 19 ve 20. yüzyıllarda yaşayan Tevfik Fikret, Mehmet Akif Ersoy, Yahya Kemal Beyatlı gibi büyük şairlerimiz zamanında başarılmış, fakat bu başarılar aruz vezninin bırakılmak üzere olduğu devreye rastlamıştır.

Türk edebiyatında ilk defa aruz kalıplarının hece veznine en yakın olanının kullanıldığı dikkati çekmektedir. Bunlar: Fa’ûlün, fa’ûlün, fa’ûlün, fa’ûl; fâ’ilâtün, failatün, fâ’ilün; mefâîlün, mefâîlün, faulün gibi kalıplardır. Türk şairleri bilhassa 11 heceli vezne uyan bu aruz kalıplarını kullanmayı tercih ediyorlardı.

Türk şairleri de İranlılar gibi aruzu kendi öz dillerine uydurmuş, bilhassa 15. ve 16. yüzyıllarda aruzla yazılan şiirlerde görülen’hatalar iyice azalmıştır. Türk edebiyatının en ünlü şairleri İran aruzundaki kalıplardan bir kısmını kullanmamıştır.

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir