Enfal Nedir?

Enfal suresi meali, Enfal suresi açıklaması, Enfal suresi hakkında bilgi.

Enfal, savaşsız alınan ganimet ve hibe anlamına gelen “nefl” kelimesinin çoklu­ğudur. Aynı zamanda Kuran’ın 8. suresinin de adıdır.

Enfal suresinin nazil oluşu, Bakara su­resinden sonra ve Al-i imran suresinden ön­ce olup, 30-36. ayetler hakkında ihtilaf bir yana, tamamen Medine’de nazil olmuştur. Bu surede 75 ayet, 1231 kelime ve 5244 harf bulunmaktadır. Surenin bu adı alma­sının sebebi, birinci ayetin harpte alınan ga­nimetlerin Allah’a ve Rasulüne ait olduğun­dan bahsetmekte oluşudur. Sure Bedir sa­vaşından sonra nazil olmuştur.

Enfal suresinde ganimetlerin kimlere ait olduğundan müminlerin bazı vasıflarından, Bedir savaşı öncesi gelişen olaylardan, sa­vaş esnasında ve savaş sonrası ortaya çı­kan hadiselerden, inkarcıların ve münafık­ların durumlarından, Firavun’dan, hicret sonrası Ensar ile muhacirlerin kardeş oluş­larından bahsedilmektedir.

Ganimetler (enfal) aynı zamanda İslam devletler hukukunun önemli bir konusunu teşkil eder. Hz. Peygamber ve ilk Müslü­manlar Mekke’deki yurtlarından ve malla­rından çıkarılıp da Medine’ye sığındıkları zaman, düşmandan elde edilen ganimetler hakkında tatbik edecekleri bir kanunları yoktu. Bedir harbinden Müslümanların ga­lip çıkıp da Mekkeli müşriklerden bir çok ganimet elde etmesi üzerine çok geçme­den Kur’ân ganimetlerin taksimi konusun­da bu hükmü getirdi. Konuyla ilgili olarak inen ayette, “Biliniz ki, ganimet aldığınız şeylerin beşte biri Allah’a ve Rasulüne, yakınlara, yetimlere, yoksullara ve yolcu­lara aittir.” (Enfâl, 41) hükmü getirilerek ga­nimetlerin beşte dördü savaşanlara, beş­te biri de devlete tahsis edildi. Ganimet (En­fâl). daha çok düşmanla savaştan elde edi­len menkul ve gayri menkul mallara deni­lir. Savaşsız olarak, sulhen alınanlara ise “feyy” tabir edilir. Feyyin hepsi devlet ha­zinesine ve devlet başkanının emrine tah­sis edilmiştir. Kur’ân’da, feyy’in Hz. Pey­gambere ait olduğunun belirtilmesi ve bu arada feyy’den bazı sınıfların da pay ala­cağının belirtilmesi (Haşr, 6-10), feyy’in, devlet başkanı.sıfatıyla Hz. Peygamber’in emrine ve takdir salahiyetine bırakıldığı anlamındadır. Nitekim Hz. Peygamber’in Me­dine döneminde Yahudilerden ve diğer topluluklardan aldığı arazi ve ganimetlerde za­manın şartlarına göre farklı takdir ve tatbi­katı olmuş, Hz. Ömer de Irak topraklarını böyle bir yetkiyle ordu mensuplarına dağıt-mamıştır.